Op mijn dieptepunt had ik 700+ onverwerkte berichtjes aan mezelf. Honderden foto's en video's in mijn galerij met als enige label "UITWERKEN". Ideeen die 's nachts binnenkwamen, briljant voelden, en 's ochtends verdampt waren.
Mijn brein gaat snel. Ik zie verbanden voordat anderen het probleem hebben uitgelegd, en ik heb in tien minuten een compleet plan in mijn hoofd staan. Maar tussen dat plan en de uitvoering zat altijd dezelfde muur: onthouden, ophalen, prioriteren, beginnen, afmaken. Waarom, dat ontdekte ik pas op latere leeftijd: toen mijn dochter haar diagnose kreeg, vielen bij mij de puzzelstukjes op hun plek. ADHD en dyslexie. Of zoals ik ADHD zelf graag vertaal: Alle Dagen Heel Druk. Jarenlang dacht ik dat er iets mis was met mij; nu weet ik dat mijn brein gewoon anders werkt. Lange lappen tekst lezen kost mij meer energie dan ze schrijven. De wereld is gebouwd voor breinen die netjes van links naar rechts werken, en dat van mij doet dat niet.
Dus deed ik wat jij waarschijnlijk ook hebt gedaan: ik probeerde alles. Letterlijk elke productiviteitstool die er bestaat. Getting Things Done bracht nog het meest, en zelfs dat hield geen stand. Elke tool werkte twee, drie weken. Lang genoeg om te voelen hoe goed het kón zijn, kort genoeg om daarna nog zwaarder te wegen als het stopte.
Ondertussen bouwde ik 29 jaar lang websites en servers met Interlect, voor tientallen klanten. Ik ben opgeleid als engineer: informatica, met bedrijfskunde als afstudeerrichting. Code vond ik geweldig. De lettertjes werkten alleen niet mee. Dus deed ik alles handmatig, op wilskracht, jarenlang.
En toen kwam AI. En eerlijk? Eerst maakte het alles erger. Meer tools, meer tabs, meer half afgemaakte gesprekken met chatbots die me elke keer opnieuw vroegen wie ik was. AI gaf me meer snelheid en nul executie.
Toen viel het kwartje: het probleem was nooit de intelligentie. Niet die van mij, en niet die van de AI. Het probleem was dat er geen systeem omheen stond. Geen laag die vangt, onthoudt, context geeft en afmaakt. Dus die laag ben ik gaan bouwen. Voor mezelf, op mijn eigen bedrijf, met echte klanten en echte deadlines als stresstest.
Vandaag draait dat systeem dag en nacht. Het vangt elke gedachte die ik inspreek. Het onthoudt elk besluit en elke afspraak. Het schrijft in mijn stem, beheert mijn servers en maakt af waar ik vroeger bleef steken. Voor het eerst in mijn leven houdt mijn systeem mijn brein bij, in plaats van andersom.
Een engineer die eindelijk de juiste tools vond.
"Ik help mensen met pijnen en problemen die ik zelf heb doorleefd. Dat is geen marketingzin; dat is de reden dat Interlect bestaat."
Eerlijk? Omdat ik jou ben. Ik heb ADHD. Ik ben dyslectisch. En vermoedelijk ben ik ook nog hooggevoelig - het zou passen bij de rest. Ik ken de veertig open tabbladen, het idee dat verdampt voor je een pen hebt, de mail die af is maar niet verstuurd raakt. Ik ken de schaamte die daaronder ligt. Ik hoef me niet in te lezen om jou te snappen - ik heb het geleefd, en leef het nog steeds.
Maar dit is niet het stuk waarin ik je vertel wat er mis met je is. Dit is het stuk waarin ik je vertel wat er sterk aan je is. Want dat deel wordt bijna nooit verteld, en het is precies het deel dat jou een fijne ondernemer maakt om mee te werken.
Toen ik eindelijk een manier vond die met mijn brein meewerkte in plaats van ertegen, floreerde ik voor het eerst. Niet harder werken - anders werken. Dat gevoel, eindelijk kunnen wat je altijd wist dat je in je had, gun ik jou ook. Ik ken jouw pijn omdat het de mijne is, en juist daarom gun ik jou mijn oplossingen. Dat is geen verkooppraatje. Dat is waarom ik dit doe.
Dyslexie is geen leesprobleem met een randje talent; het is een andere manier van denken. LinkedIn nam "Dyslexic Thinking" in 2022 op als officiële vaardigheid: kracht in creativiteit, probleemoplossing en communicatie. Onderzoekers Brock en Fernette Eide brachten het in kaart: je ziet ruimtelijk, je verbindt wat anderen los zien, je denkt in verhalen, je speelt scenario's vooruit af. Je ziet het grote plaatje terwijl een ander nog in de details zit.
Geen toeval: hoogleraar Julie Logan vond dat 35 procent van de succesvolle Amerikaanse ondernemers dyslectisch is, tegenover 15 procent van de bevolking. Richard Branson noemt zijn dyslexie ronduit een superkracht.
Geen tekort aan aandacht, maar een overvloed die breed staat in plaats van smal. Professor Johan Wiklund (Syracuse) vond dat bedrijven van ondernemers met ADHD-trekken vaak beter presteren dan hun concurrenten: snel beslissen onder veel informatie, tomeloze drive. Vijf krachten kom ik keer op keer tegen, bij mezelf en bij de ondernemers met wie ik werk:
En dat derde stuk, hooggevoeligheid, benoem ik bewust - ook al zet ik er zelf het woord "vermoedelijk" bij. Dr. Elaine Aron beschrijft het precies: dieper verwerken, sterker meevoelen, subtiele veranderingen opmerken die anderen ontgaan. Wat ik zeker weet, is hoe het bij mij werkt in de praktijk: ik voel aan wat je nog niet gezegd hebt. Ik hoor de nuance onder je vraag. Ik zie het als een oplossing net niet lekker zit, ver voordat het een probleem wordt. Dat is geen zweverigheid - het is een werkinstrument.
Als je ADHD, dyslexie of hooggevoeligheid hebt, breng je iets mee dat zeldzaam is aan tafel. Je schakelt snel. Je legt dwarsverbanden die niemand anders ziet. Je pakt de essentie in plaats van te verdwalen in details. Je voelt sfeer en intentie feilloos aan, en je bent recht voor z'n raap omdat die bullshit-radar nu eenmaal aan staat.
Dus ja. Ik werk graag met jou. Omdat ik je pijn ken en die klein kan maken. En omdat ik je kracht ken en die groot wil maken.
De wetenschap erachter: LinkedIn "Dyslexic Thinking" (2022) · Julie Logan, Cass Business School · EY & Made By Dyslexia · Wiklund, Syracuse University · CHADD · Elaine Aron
Vijftig jaar lang was schrijven mijn bottleneck. De zin stond compleet in mijn hoofd - toon, opbouw, alles. Maar tussen mijn hoofd en het toetsenbord zat een vertraging die alleen dyslexen kennen: letters die wisselen, woorden die je drie keer naleest, een mail van tien regels die een uur kost. Ik dacht dat ik gewoon geen schrijver was.
Toen ontdekte ik dat ik helemaal niet hoefde te schrijven. Ik mocht praten. Met Wispr Flow spreek ik alles in - mails, plannen, complete documenten - en het komt er als vloeiende tekst uit. Mijn systeem vangt het op, ordent het en werkt het uit. De bottleneck is weg; wat overblijft is denksnelheid.
En dit geef ik gewoon weg, want zo werk ik: ben je dyslectisch, stop dan met typen en ga praten. Ook zonder mij erbij is dat de grootste kwaliteit-van-leven-upgrade die ik ken.
Na al die jaren zoeken kan ik het verschil precies benoemen. Elk systeem dat ik bouw moet deze drie dingen kunnen, anders bouw ik het niet.
Het wacht niet op perfecte input. Het stelt vragen, vult gaten en snapt halve zinnen, omdat halve zinnen zijn hoe een snel brein praat.
Geen tool waar jij je workflow in moet proppen. Het systeem vormt zich naar hoe jij werkt, tot en met je taalgebruik en je eigenaardigheden.
Je klanten, je projecten, je geschiedenis, je besluiten. Daarom hoef je nooit meer uit te leggen wie je bent en waar je was gebleven.
Geen gatekeeping hier: Nate B Jones is de Gandalf van AI. Ik volg hem al twee jaar en hij leerde me een groot deel van wat ik weet. Als je AI serieus wilt nemen, is hem volgen mijn nummer 1 advies. Gratis.
Zo werk ik ook: ik geef kennis royaal weg, op deze site en in elk gesprek. Wie het zelf wil bouwen, help ik op weg. En wie denkt "mooi verhaal, maar regel het gewoon voor me", die belt me.
De beste manier om mij te leren kennen is niet deze pagina, maar 30 minuten meekijken in mijn second brain. Dan zie je meteen wat er voor jouw bedrijf mogelijk is.
Plan een kijksessie →